Met een knipoog

Mijn jaren 80

Foto van Etsy
Als ik zo eens om me heen kijk en vergelijk wat de jonge meiden van nu dragen met wat ik droeg op die leeftijd moet ik in mijn vuistje gniffelen. Wat heeft de jeugd van nu het goed in vergelijking met vroeger jaren. 
Ik herinner me nog dat ik met mijn moeder kleding ging kopen en dat was ALTIJD bij de C en A. Dat was voor mij namelijk de enige winkel met ietwat “passende” kledij. 

In mijn geval liep ik wat mode betreft altijd een beetje achter de feiten aan. Ik was tenger, klein en viel overal buiten de boot wat betreft bijvoorbeeld het kopen van een leuke broek. Vaak wilde ik dan een spijkerbroek, die hadden toen van die enorme wijde pijpen aan de onderkant en wanneer ik dan zo’n broekje aan het passen was bleek altijd dat die maat bij de taille wel paste maar dat dan de lengte weer niet spoorde met mijn benen. Veel te kort waren die dan. Trok ik een maat groter aan, dan waren de pijpen wel goed maar zakte de hele zaak van mijn kont af. Vroeger had je ook nog niet dat elastiek in de taille waarmee je je broek zelf een beetje op maat kon maken.

Maar mijn moeder zag t licht, de kinderafdeling. Niet beseffende dat daar mijn eerste trauma door ontstond. Daar heb ik inderdaad passende spijkerbroekjes kunnen kopen, pijpen goed, taille goed, niet te strak en niet te wijd met slechts 1 maar. ENORME MICKEY EN MINNIE MOUSE APPLICATIES OP DE KNIEËN EN OPGESTIKTE ZAKKEN. 🙈 Daar liep ik dus op mijn 15e met maatje 152 en overduidelijk een broek die van de kinderafdeling van C en A kwam. (Dezelfde maat heb ik overigens tot mijn 45e gedragen, daarna werd het 158 en ik denk dat ik nu op 164 zit, met veel te lange pijpen).

Ietsje later kwamen de hobbezakken en de knickerbockers in de mode. Wat een verademing was dat. Dan mocht je dus lekker in je te ruime kledij lopen en niemand die dan nog zag of het wel paste of juist niet en als je het geluk had kort haar te hebben zag ook niemand of je een jongen of een meisje was.
De knickerbocker heb ik toen voor kerst gekregen, met geruite kniekousen eronder. Schotse ruiten welteverstaan. Broekje net onder de knie en van ribfluweel en ik nog steeds 1 meter 40 ofzo. Met zwarte stoere lakschoenen met hak. Daar stond ik dan, voor in de kerk waar ik een stukje moest voordragen terwijl iedereen mij zo heerlijk aan zat te staren en ik dacht dat ik superhip was. Achteraf gezien was ik geloof ik de enige die toen zo’n broek aandurfde… 

Nee, dan de mode van nu, een feest! Alles moet en mag strak zitten, dus alles is van stretch materiaal. Dat is toch heerlijk voor de kinderkes van nu he? Maar ook deze mama draagt strakke skinnies, kittige bikini’s en topjes off-shoulder. Noem het een verlate jeugd, maar ik trek met dit lichaam, 1.55cm lang, 51 kilo, een binnenbeenlengte van pak em beet 69 cm en een enkele rugrul precies aan wat ik zelf wil en zo ben ik onbedoeld een hippe mama met comfortabele en leuke kleding.

Liefs. 

Advertenties

12 gedachten over “Mijn jaren 80

  1. Wat een leuke stuk weer👍
    Ben opgegroeid in Zuid-Amerika
    En waar ik vandaan kom is het namelijk altijd 40 graden en had te kiezen qua kledingstijl alleen aan shirtjes,korte broekjes en jurkjes.
    Toen ik bijna 15 was kwam ik naar Nederland en vond de mode in de jaren 90 super
    Ik had zoiets van yes ik ben eindelijk cool😂

    Liked by 1 persoon

  2. Die kleding was destijds de spijkerbroek en het spijkerjasje…al dan niet de boord recchtop en/of de boord van het overhemd erover heen. Mooie tijd, goede muziek. Kortom had het niet willen missen.

    En ja Ellie: ik heb ook een account 😉

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s