Persoonlijk

Het is er weer

Het is er weer, de allesoverheersende angst voor het verlies van mijn gezichtsvermogen. Volgende maand is het drie jaar geleden dat deze aardsdonkere hel voor mij begon. De allereerste keer dat ik een vitrectomy kreeg voor het loslaten van mijn netvlies staat op mijn netvlies gebrand. HA! Sarcasme!!

Sarcasme, grapjes en dubbelzinnige opmerkingen sleepten mij en mijn gezin (want zij leden met mij mee uiteindelijk) er doorheen. Nog nooit heb ik een meer overheersende angst gevoeld voor iets als de mogelijkheid mijn gezichtsvermogen te verliezen. Zelfs toen mijn ouders doodziek waren en wij wisten dat zij gingen sterven had ik niet zo’n immense angst of zorg als tijdens en na mijn eerste operatie. Het donkerste gat in mijn leven ooit, zo heb ik dat destijds omschreven. Ik bemerk dat weinig mensen daar begrip voor hadden. Dat begrijp ik wel, want zij maken het immers niet zelf mee en kunnen er zich niets bij voorstellen. Zelf kende ik ook niemand die het had of heeft gehad, dus ik kon mijn gevoelens en ervaringen ook met niemand delen. Wie kan begrijpen wat je bedoelt wanneer je dingen zegt als: ‘ als ik mijn vinger door mijn gezichtsveld beweeg, zie ik hem hier opeens niet meer. Dan is ie verdwenen’, of ‘aan de onderkant van mijn oog is alles weg, een groot gat. Ik zie dus niet waar ik loop en of er een paaltje staat of een plas water ligt’, of ‘als ik iemand aankijk dan is het net alsof zijn tanden rot zijn en zijn mond staat scheef’. Dit zijn zomaar enkele voorbeelden van dingen die ik zie en wat ik met niemand kan delen. Tenminste, ik kan het delen en dat doe ik ook. Alleen is er slechts een handjevol die de moeite neemt om het te begrijpen. Dat is ontzettend vermoeiend, niet alleen voor mij overigens. Ook mensen uit mijn omgeving worden ongemakkelijk als ze mij op deze manier horen praten.

Inmiddels zijn we dus 3 lange jaren verder en heeft de ervaring mij geleerd hiermee een klein beetje om te kunnen gaan. Ik weet donders goed dat er ergere dingen zijn. Terminale ziektes, moord, dodelijke ongelukken. Ik gun het helemaal niemand. Maar lieve mensen, wat ik ook niemand gun is de allesoverheersende angst. Of die angst nu de angst voor een ziekte, fobie of wat dan ook betreft, dat maakt helemaal niets uit.

Beeld je eens in om een doodsangst te voelen voor iets. Beeld je eens in dat je je beseft dat je zomaar blind zult kunnen worden. En denk dan ook eens aan mij.

Liefs.

P.S. Dit is geen logje uit zelfmedelijden, maar een reflectie van hoe ik mij voel zo eens in de zoveel tijd. Beetje begrip, dat is alles wat ik wil.

Advertenties

26 gedachten over “Het is er weer

  1. Weet je, ik kan niet voelen wat het is of het maar enigszins beseffen. Ik ga dat ook niet proberen, het probleem is dat mensen geen moeite doen om te luisteren naar wat iemand meemaakt. Elk verdriet, elke ziekte, elke angst is belangrijk, wat nog belangrijker is om ze nooit met elkaar te vergelijken en zeker niet te minimaliseren. Maar voor sommigen is angst niet iets waar je dood aan gaat en dus voor hen niet erg.
    ZO FOUT! Hoe jij je voelt, dat is belangrijk en je móet het kunnen delen.
    Dus weet ik wat jij meemaakt? Neen, maar dat hoeft ook niet…ik begrijp je angst en vind het zo erg voor je!
    Een knuffel en een dikke zoen xxx

    Liked by 1 persoon

  2. “Angst”, het zijn máár 5 letters, maar ze kunnen heel veel teweeg brengen.
    Nog 3 maanden wachten, dan weet ik of mijn angst terecht is of dat het “niks” is. Dus ja, ook ik snap wat angst is en hoop dat die mensen die er geen bal van snappen en nu zeggen dat het wel mee zal vallen, gelijk gaan krijgen.

    Liked by 1 persoon

  3. Ik begrijp je volledig. En natuurlijk mag je bang zijn. Niet meer kunnen zien is nogal wat in onze wereld. Je verliest een zintuig als je je zicht verliest. Ik hoop alleen dat dat bij jou niet gaat gebeuren. Dat je angst slechts angst blijft en geen waarheid.
    En dan die angst voor dood en verlies die jij als minder heftig omschrijft…. Dat is eigenlijk logisch. Dat we sterven dat is in het leven een feit. Onontkoombaar. Maar wat er voor die tijd allemaal in je leven gebeurt, daar mag je best angstig voor zijn.
    Ik hoop dat je je inmiddels weer wat minder bang voelt. En als dat niet zo is, dan laat je het maar weten. Knuffel voor jou xxx

    Liked by 1 persoon

    1. Lief! Xx
      1 oog zou ik nog wel kunnen missen misschien. Maar mijn beide ogen zijn aangedaan, indien er 1 niet meer zou kunnen zien ben ik dus afhankelijk van mijn andere (slechte en zieker) oog. Dat maakt me soms ontzettend bang.

      Like

  4. Kwam vorige week een oude vriend en medevrijwilliger tegen die dit ook had gehad. Eerst een spoedoperatie aan een oog daar had hij nu weer 60% zicht mee, nu zijn andere oog pas gedaan nog amper zicht. Hij hoopte weer auto te kunnen gaan rijden. Had best veel impact. Heel veel sterkte er mee,

    Liked by 1 persoon

    1. Netvliesoperaties zijn altijd spoed. Meestal binnen 24 uur. Vijf heb ik er gehad inmiddels. Drie keer aan mijn linkeroog en twee keer aan mijn rechteroog. Na een operatie sluiten ze gas, lucht of olie in je oog, omdat je oog bol moet blijven en om extra druk op je netvlies uit te oefenen. Door die olie kun je heel slecht kijken. Ik hoop dat je collega weer auto zal kunnen gaan rijden straks. Wens ook hem sterkte als je hem weer ziet.

      Liked by 1 persoon

      1. Ja dat verhaal van die olie vertelde hij me ook. Hij moest ook een uur overeind en een uur met zijn hoofd naar beneden liggen. Daarvoor had hij van iemand een massagetafel waar zijn hoofd zo door kon gekregen. Vond het best heftig allemaal toen ik het hoorde van hem.

        Like

  5. Leven met angst.. je wenst het niemand toe.
    Angst je zicht te verliezen.. het moet vreselijk zijn.
    Het enige wat ik kan doen, is, wensen, dat de angst snel weer overgaat en dat het met je ogen goed mag gaan.
    Dikke knuffel xx

    Liked by 1 persoon

  6. Zonder bewust bij die doodsangst stil te staan, die beschreven wordt, voel ik al mee. Het lijkt me verschrikkelijk om ineens (delen van) je zicht kwijt te raken! Daar doen we immers zoveel mee. Misschien dat ik het kan begrijpen doordat ik na 21 jaar mijn leven moest omgooien door een onderbeenamputatie en heel veel mensen ook niet begrijpen wat dat gemis inhoudt, maar ik zou zelf ook bang w

    Liked by 1 persoon

    1. Worden van zoiets. Ik lees graag. En ik schrijf. En ik fiets. Doe boodschappen. Houdt het huis schoon. Zit op school. Al die dingen heb je je zicht bij nodig. Nee, ik moet er niet aan denken. Ik weet niet hoe ik het moet zeggen, beterschap en sterkte vind ik niet passend. Dus: ik voel met je mee ♥️

      Liked by 1 persoon

      1. Precies. Alles doe je in samenwerking met je ogen. Daarom ook die ontzettende angst. Het wat als… en als het maar niet nog een keer gebeurt. Met vlagen spookt dat door mijn hoofd, moet mezelf dan echt tot de orde roepen.
        ‘Een mens lijdt dikwijls het meest door het lijden dat hij vreest.’ En dat is ook echt zo.

        Wat jij hebt meegemaakt is ook ontzettend zwaar. Respect voor hoe jij daarmee om gaat.
        Dank je wel voor je lieve woorden. ❤️❤️

        Liked by 1 persoon

  7. Empathie is iets wat aan het uitsterven is, zo lijkt het wel.
    De kunst om je in te leven in iemands en iemands gevoel..
    Ik zou niet in je schoenen willen staan, het idee lijkt mij doodeng en dus kan ik wel begrijpen waar die angst vandaan komt. Je zult er zelf maar mee moeten leven, dan pas begrijpen de meeste het.
    😘

    Liked by 1 persoon

    1. Precies zo is het. Het besef 1 van je zintuigen te kunnen verliezen is al angstig genoeg. Ik wil er niet aan denken dat dat echt zou gebeuren. Ik denk er wel regelmatig aan, vooral als ik in zo’n periode zit dat het met mijn ogen iets minder gaat. Het is moeilijk om die cirkel te doorbreken, het vreet energie.

      Wat leuk om jouw reacties te lezen en welkom!

      Liked by 1 persoon

      1. Je ogen.. daar heb je je hele leven door gezien. Die wil je toch niet verliezen! Zijn het vaste periodes dat je ogen minder zijn of heb je daar geen grip op??
        En bedankt 😉

        Like

      2. Nee, daar heb ik geen grip op. Was het maar zo. Doordat ik zulke ogen heb, ‘zie’ ik binnen in mijn ogen weleens dingen gebeuren. Licht dat je ziet terwijl je ogen dicht zijn, schitteringen en dergelijke. Dan ga ik er extreem vaak op letten, wat natuurlijk niet goed is. Dan maak ik mezelf ongerust en ga ik twijfelen aan dingen.
        Soms lig ik in bed stilletjes te hullen puur uit angst, heb mezelf dan niet onder controle. Maar vaak gaat het gewoon ‘goed’ hoor!

        Like

      3. Dit is moeilijk uit te leggen. Door al mijn operaties mis ik stukken in mijn gezichtsveld. Vooral langs de randen zeg maar. En dan vooral ook beneden. Ik zie met rechts als ik loop bijvoorbeeld niet waar ik loop en moet goed uitkijken dat ik niet struikel over dingen die op mijn pad liggen. Alles wat kapot is door dat losgelaten netvlies is weg, dat komt ook nooit meer terug helaas. Maar als het zo mag blijven zoals het nu is teken ik ervoor. Vandaag nog.

        Like

      4. Maar het kan dus ook zijn dat je nog meer stukken in je gezichtsveld gaat missen ?
        Jeetje wat naar.. zeker omdat je constant met je zicht bezig bent en het altijd nodig hebt.
        Respect voor je instelling hoor!

        Like

      5. Ja, dat is allemaal mogelijk. Ik heb nu 5 keer een netvlies loslating gehad. De kans blijft altijd aanwezig dat dat nogmaals gebeurt. Zolang De dokters het netvlies kunnen repareren is het goed. Maar als mijn netvlies besluit niet meer vast te blijven zitten gaat het dus compleet los en zal voor altijd het licht uitblijven. Vooral de wat ALS-en maken me soms gek. Ik moet proberen niet op die manier te denken, maar dat is soms wel heel pittig.
        Dank je wel.

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s