Persoonlijk

Vergissen is menselijk

Hoe herkenbaar is het voor jullie als ik zeg dat vergissen menselijk is? In dit geval heb ik het dan niet over rekensommetjes waarop je het verkeerde antwoord hebt gegeven, noch over een aankoop die niet blijkt te zijn wat de advertentie je liet geloven. Ik heb het in dit geval over mensen waarin je je vergist hebt of vergissen kunt. Mensen waarvan je dacht dat je ze kende, kon vertrouwen. Mensen die je liefhad, of misschien nog steeds wel liefhebt. Hoe kan het dat mensen je zo kunnen teleurstellen, je zoveel pijn kunnen doen? Hoe kan het dat iemand zo over je hart kan walsen? Hebben zulke mensen zelf geen gevoel van liefde in zich, zijn ze egoïstisch of kan het ze gewoon geen bal schelen?

Ook ik heb natuurlijk weleens zo’n situatie meegemaakt, ik ga hierbij niet in detail treden want het is privé en ik zal nooit, maar dan ook nooit in het openbaar iets lelijks over een ander naar buiten brengen. Als ik dat nodig acht, vertel ik het diegene het liefst persoonlijk. Dat zijn zaken tussen hem/haar en mij. Niemand heeft daar iets mee te maken, maakt niet uit wat er speelde.

Nog altijd ben ik van mening dat niets in de wereld erg genoeg is om een ander als een zak stront te behandelen. We doen allemaal weleens iets waarvan we achteraf snappen dat we dat beter niet hadden kunnen doen. Maar is het dan zo dat men je dat voor altijd en eeuwig kwalijk moet blijven nemen? Of erger nog, moet men daarom jouw onhebbelijkheid naar buiten brengen om jou in een kwaad daglicht te stellen, zodat zij zelf beter uit de verf komen? Ik vind van niet. Niemand heeft het recht jouw leven te veronaangenamen. Toch gebeuren zulke dingen. Ik zie het ook om mij heen gebeuren.

Wat ik geleerd heb in de afgelopen jaren is dat je het niet altijd met elkaar eens hoeft te zijn. Of dat je iedereen aardig moet vinden. Dat je zelfs na een ruzie of onenigheid de kracht moet hebben dat naast je neer te leggen en het niet je gezamenlijke toekomst moet laten bederven. Dat je afspreekt met elkaar nooit meer oude koeien uit de sloot te halen, maar verder wilt waar je ooit gestopt was. Dat je durft te zeggen dat je ergens veel moeite mee hebt, maar dat je dat niet tussen jullie in laat staan. Dat je tegen elkaar durft te zeggen ik hou van jou, ook en zelfs met je eigenaardigheden of andere visie. Gedoog elkaar.

Leven en laten leven. Ik kan dat. Kun jij dat ook?

Liefs.

Advertenties

16 gedachten over “Vergissen is menselijk

  1. Auw, dit logje heb je over mij geschreven! Ik zit met een traan te lezen… heb er onlangs een log over geschreven achter een paswoord, niet omdat ik mensen wil uitsluiten (allé, buiten een stuk of 3) maar omdat diegene die kwaad over mij geschreven heeft en over Mr B zichzelf daarmee in een goed daglicht heeft willen stellen.
    Je raakt me E!
    Liefs xx

    Liked by 1 persoon

      1. Heb door ervaring gemerkt dat je het voor sommige mensen toch nooit goed doet wat en hoe je het ook doet. Dus die zijn voor mij dan ook niet zo belangrijk dat ik er mee kan zitten.

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s