Met een knipoog

The key is green

Ik blog. Ik blog niet omdat het moet en ook niet omdat het kan. Ik blog voor de fun. De fun die ik bij het schrijven van mijn blogjesmeteenknipoog vaak van te voren zelf al heb omdat ik weet dat er tussen jullie ook mensen zitten die daar enorm om kunnen lachen. De meesten van jullie weten dat ik graag lach en ook graag dingen weg lach. Meestal lach ik het hardst om dingen die totaal nergens op slaan. Dingen zoals je verwacht bij het spreekwoord: “hij, die lacht om zijn eigen scheet, is gekker dan hij zelf weet.” Zo’n type ben ik dus.

Jullie weten (en anders weten jullie het nu) dat ik een Instagram interieur account heb, die kun je overigens –HIER– vinden. Ik ben zo iemand van recht door zee, doe maar normaal en altijd een grap paraat. Nu wil het zo, dat de afgelopen paar dagen ik vreemde verzoeken krijg van, jawel, mannen. Mannen die me een berichtje sturen dat ze via via op mijn profiel kwamen en vanwege mijn betoverende glimlach (ahum) de stap durven te wagen om contact met mij te leggen. Nu moet je weten, ik ken die mannen niet. Ik heb ze nog nooit gezien, nog nooit gehoord en heb er nog nooit aan geroken. Dus die berichtjes komen in de map genaamd ‘berichtverzoeken’. Die zie je pas als je daarheen gaat overigens, ik krijg daar geen melding van verder.

Vandaag kwam er weer zo’n berichtje binnen, deze had ik in mijn stories geplaatst op Instagram, zeer decadent overigens. Geen naam of toenaam erbij vermeld. Ik weet dat hij gas en olie engineer is volgens zijn profiel. Jaja, en ik shake de hele dag natuurlijk mijn booty. 🙊Nu kun je dus verwachten dat daar mijn volgers op gaan reageren. En natuurlijk deden zij dat ook. Twee vermeldden mij dat het misschien wel verstandig zou zijn een andere profielfoto te plaatsen. Maar een ander spande wel de kroon, op een hele toffe en leuke manier. Zij heeft dezelfde humor als ik, daar kwam ik wel achter. Het zou komen door mijn “booty”. Nee, niet mijn echte kont, mijn virtuele bips. Ik heb in mijn biografie namelijk hetzelfde staan als hier in mijn omslagfoto. (Of hoe noem je dat?) “why be moody when you can shake yo booty” Nu kan ik hier wel uit gaan leggen hoe ik daarop reageerde, maar dat zal nooit zo overkomen zoals het gebeurde dus ik ga die hele moeite niet nemen. Feit wil dat de ene reactie de andere uitlokte en wij beiden nat van broek en gestrekt op de grond lagen van het lachen. Ieder in ons eigen huis, dat wel. En gadegeslagen door hier een dochter en daar vermoedelijk een zoon.

En dit wat ik vertel is nu precies de reden waarom ik blog, of op insta zit. Voor het contact met de mensen, voor de lol die het brengt en natuurlijk ook wel een beetje om inspiratie op te doen uit andermans interieur.

Er is niets zo fijn als een ander een (glim) lach bezorgen. En nog fijner wordt het wanneer de ander jou een (glim)lach bezorgt.

Liefs.

Advertenties

5 gedachten over “The key is green

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s